Klemens Stanisław Bąkowski urodził się 23 listopada 1860 r. w kamienicy nr 84 na ulicy Grodzkiej (zwana Podelwie, obecnie cześć kamienicy ul. Grodzka 32), gdzie wówczas mieszkała rodzina mistrza blacharskiego Józefa i Anny z Walkaszów Bąkowskich. Jego chrzest 9 grudnia odnotowano w księdze parafii Wszystkich Świętych funkcjonującej w kościele SS. Piotra i Pawła na ul. Grodzkiej. Wcześniej, w styczniu 1856 r. w kamienicy przy ul. Grodzkiej nr 202 (obecnie nr 27) urodził się starszy syn Bąkowskich – Antoni Józef. Według spisu ludności Miasta Krakowa z 1857 r. Bąkowscy mieszkali w kamienicy nr 88/89 przy ul. Grodzkiej (obecnie nr 38).
Wpis dot. Klemensa Bąkowskiego w księdze chrztów parafii Wszystkich Świętych (ANK, Akta stanu cywilnego Parafii Rzymskokatolickiej Wszystkich Świętych w Krakowie, sygn. 29/332/184, s. 123, nr 160).
Metryka urodzenia i chrztu Klemensa Bąkowskiego wystawiona w 1879 r. przez wikariusza parafii Wszystkich Świętych (ANK, Zbiór Klemensa Bąkowskiego, sygn. 29/675/24, s. 145).
Klemens Bąkowski przekazał w 1897 r. do Archiwum Aktów Dawnych Miasta Krakowa (ul. Sienna 16) dokumenty ukazujące etapy nauki ojca Józefa Bąkowskiego, mistrza blacharskiego (ANK, Akta miasta Krakowa, sygn. 29/33/3016, 3017). Józef Bąkowski, urodzony w 1822 r. w miejscowości Bobrek, uczył się rzemiosła w Krakowie u mistrza blacharskiego Wilhelma Żurowskiego – 25 października 1840 r. podczas sesji blacharzy krakowskich „zapisanym zostaje do terminu na lat 5 Józef Bąk lat 18 mający z Gminy Bobrek Wolnego M. K. i Jego Okręgu i tamże urodzony, który po wyterminowaniu czasu i opłacie od zapisu złt 15 w dniu dzisiejszym na czeladnika wypisanym zostaje, a po okazaniu gezelsztyku, gdy tenże za zdatny i doskonały uznany tudzież opłacie od wypisu złt 27 czeladnikiem ogłoszony i do ksiąg cechowych wpisanym został” (ANK, Cechy blacharzy w Krakowie i Kleparzu, sygn. 29/129/10, s. 127). W latach 1840-1843 był czeladnikiem u Żurowskiego. Od października 1843 r. odbywał obowiązkową wędrówkę czyli praktyczną naukę zawodu u majstrów blacharskich we Wrocławiu i Berlinie (jego „Książka wędrowna” notuje pobyt także w innych miastach). Powróciwszy do Krakowa w sierpniu 1850 r. kontynuował naukę u Żurowskiego, u którego też mieszkał w kamienicy nr 204 na ulicy Grodzkiej (obecnie ul. Grodzka 23), by 25 kwietnia 1852 r. na posiedzeniu Urzędu Starszych Cechu Blacharskiego przedstawić wykonaną sztukę mistrzowską i zostać uznanym majstrem i członkiem cechu (ANK, Cechy blacharzy w Krakowie i Kleparzu, sygn. 29/129/10, s. 178-179).
Zaświadczenie wydane w 1852 r. przez Wilhelma Żurowskiego, majstra blacharskiego potwierdzające sześć lata nauki zawodu w jego warsztacie przez Józefa Bąkowskiego (ANK, Akta miasta Krakowa, sygn. 29/33/3016, s. 7).
Wydane w 1852 r. przez Urząd Starszych Cechu Blacharskiego poświadczenie uzyskania przez Józefa Bąkowskiego uprawnień majstra w krakowskim cechu blacharskim (ANK, Akta miasta Krakowa, sygn. 29/33/3016, s. 5).
Książka wędrowna czeladnika blacharskiego Józefa Bąkowskiego zawierająca m.in. opis osoby oraz poświadczenia pobytów w różnych miejscowościach w latach 1843-1850 (ANK, Akta miasta Krakowa, sygn. 29/33/3017, s. 2-5, 14-15).
Według spisu ludności miasta Krakowa w 1870 r. Bąkowscy mieszkali w kamienicy nr 67 przy ul. Grodzkiej – to zmieniony w 1859 r. numer kamienicy Podelwie (ul. Grodzka 32).
Karta spisowa z 1869 r. rodziny Bąkowskich – Antoni był wówczas terminatorem blacharskim, Klemens uczniem szkoły normalnej (ANK, Spis ludności miasta Krakowa z r. 1870, sygn. 29/86/1, nr domu 67).
Karta spisowa z 1869 r. rodziny Bąkowskich – Antoni był wówczas terminatorem blacharskim, Klemens uczniem szkoły normalnej (ANK, Spis ludności miasta Krakowa z r. 1870, sygn. 29/86/1, nr domu 67).
Klemens Bąkowski zanotował w swoich „Wspomnieniach z lat szkolnych, studiów uniwersyteckich i początków pracy zawodowej” (BJ, rkps 7281 II, z. 1, k. 5) „słysząc od starszego brata o majówce szkolnej zapragnąłem chodzić do szkoły, czem ucieszony ojciec zaprowadziłam mię czemprędzej do Larysza, ale nie przyjęto mię z powodu, że dopiero 5 lat miałem”, potem zanotował „W następnym roku stałem się zwyczajnym uczniem szkoły wzorowej (u Larysza)”. W latach 1867-1871 był uczniem c.k. Szkoły Głównej Ludowej św. Barbary mieszczącej się w pałacu Larysza (ul. Bracka 12).
Świadectwo ukończenia przez Klemensa Bąkowskiego, ucznia czwartej klasy, nauki w drugim półroczu roku szkolnego 1870/1871 (ANK, Zbiór Klemensa Bąkowskiego, sygn. 29/675/24, s. 173).
Katalog klasyfikacyjny uczniów szkoły św. Barbary – karta klasy IV A, do której uczęszczał Klemens Bąkowski w drugim półroczu roku szkolnego 1870/71 (ANK, Liceum i Szkoła Początkowa św. Barbary w Krakowie, sygn. 29/483/4, s. 1215, 1217).
Drukowany wykaz uczniów szkoły św. Barbary (wówczas c.k. Szkoła Główna Wzorowa) w drugim półroczu roku szkolnego 1867/68 – Klemens Bąkowski wymieniony wśród uczniów wyróżniających się i nagrodzonych (ANK, Biblioteka, sygn. 2778).
Od jesieni 1871 r. K. Bąkowski kontynuował naukę w c.k. Gimnazjum św. Anny – egzamin maturalny zdał w czerwcu 1879 r.
Drukowany wykaz uczniów c.k. Gimnazjum Nowodworskiego św. Anny w roku szkolnym 1877/78 – Klemens Bąkowski, uczeń klasy VII wymieniony wśród uczniów wyróżniających się jako drugi, jak pierwszy został wpisany Juliusz Leo, przyszły prezydent miasta Krakowa (ANK, Biblioteka, sygn. 2996).
Wpis dot. Klemensa Bąkowskiego w katalogu klasyfikacyjnym Gimnazjum św. Anny w roku szkolnym 1878/1879 – klasa VIII (ANK, Gimnazjum i Liceum im. Bartłomieja Nowodworskiego w Krakowie, sygn. 29/482/137, s. 3).
Świadectwo dojrzałości Klemensa Bąkowskiego wydane przez c.k. Wyższe Gimnazjum Św. Anny w Krakowie w czerwcu 1879 r. (ANK, Zbiór Klemensa Bąkowskiego, sygn. 29/675/24, s. 149).
W katalogu klasyfikacyjnym gimnazjum w pierwszej klasie czyli jesienią 1871 r. jako adres zamieszkania wpisano ul. Szpitalna 385 (obecnie nr 18). Przeprowadzkę sklepu i warsztatu na ulicę Szpitalną odnotował Bąkowski w swoich wspomnieniach pisząc, że rozkład pomieszczeń był podobny jak na Podelwiu (BJ, rkps 7281 II, z. 1, k. 11). Tuż przed egzaminem maturalnym – 2 maja 1879 r. zmarł ojciec Klemensa Bąkowskiego (ANK, Urząd Zdrowia w Krakowie, sygn. 29/83/38, s. 167, nr 484; Akta stanu cywilnego Parafii Rzymskokatolickiej Najświętszej Marii Panny w Krakowie, sygn. 29/328/181, nr 47/1879). Został pochowany 4 maja na Cmentarzu Rakowickim w kwaterze nr 10 rząd 15 grób nr 21 (Zarząd Cmentarzy Komunalnych, Księga zmarłych pochowanych na Cmentarzu Krakowskim 1874-1882, nr 597/1879).
Według spisu ludności z 1880 r. w mieszkaniu przy ul. Szpitalnej 385 mieszkała wdowa z synem Klemensem oraz drugi syn Antoni, blacharz z żoną Felicją.
Karta spisu ludności z 1880 r. dot. rodziny Bąkowskich, mieszkających w kamienicy ul. Szpitalna 385 (ANK, Spis ludności miasta Krakowa z r. 1880, sygn. 29/87/6, s. 895).
W latach 1879-1883 Klemens Bąkowski był studentem Wydziału Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, tytuł dr praw uzyskał w marcu 1885 r.
Fragment indeksu studenta prawa Klemensa Bąkowskiego (ANK, Zbiór Klemensa Bąkowskiego, sygn. 29/675/24, s. 247-249).
Fragment indeksu studenta prawa Klemensa Bąkowskiego (ANK, Zbiór Klemensa Bąkowskiego, sygn. 29/675/24, s. 247-249).
Dyplom potwierdzający nadanie tytułu doktora prawa Klemensowi Bąkowskiemu, wydany przez rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego 3 marca 1885 r. (ANK, Zbiór dokumentów pergaminowych, sygn. 29/657/1290).
W 1890 r. Klemens Bąkowski „egzaminowany kandydat adwokacki doktor praw” mieszkał wraz z matką w kamienicy nr 476 (obecnie nr 5) na ulicy Stolarskiej (ANK, Spis ludności miasta Krakowa z r. 1890, sygn. 29/88/11, s. 181). Wówczas brat Antoni już nie prowadził warsztatu blacharskiego – od 1886 r. pracował w c.k. Kolei Państwowej jako dietariusz czyli niższy urzędnik (ANK, Dyrekcja Okręgowa Kolei Państwowych w Krakowie, sygn. 29/425/13315) i mieszkał z rodziną w kamienicy ul. Św. Sebastiana 13 (ANK, Spis ludności miasta Krakowa z r. 1890, sygn. 29/88/30, s. 55). Antoni Bąkowski, urzędnik kolejowy zmarł 5 grudnia 1918 r. (ANK, Urząd Zdrowia w Krakowie, sygn. 29/83/153, nr 5498).
Dyplom potwierdzający nadanie tytułu doktora prawa Klemensowi Bąkowskiemu, wydany przez rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego 3 marca 1885 r. (ANK, Zbiór dokumentów pergaminowych, sygn. 29/657/1290).
Świadectwo przynależności dr Klemensa Bąkowskiego do Gminy stoł. król. miasta Krakowa wydane w marcu 1891 r. (ANK, Zbiór Klemensa Bąkowskiego, sygn. 29/675/24, s. 161).
W październiku 1897 r. zmarła matka Klemensa Bąkowskiego, mieszkająca z nim w kamienicy ul. Bracka 10 (ANK, Urząd Zdrowia w Krakowie, sygn. 29/83/66, s. 388, nr 1653), została pochowana na Cmentarzu Rakowickim, w grobie umiejscowionym obok grobu męża. W 1900 r. Bąkowski „dr praw adwokat” nadal wynajmował mieszkanie w kamienicy ul. Bracka 10 (Spis ludności miasta Krakowa z r. 1900, sygn. 29/89/1, nr 264).